Jednak on cz.8

Tak wiem, że długo czekaliście i że next nie należy do najdłuższych, ale musicie mi to wybaczyć ;) Miłej lekturki Pamiętajcie że nic tak nie motywuje jak komentarze ;*

8.

12 Grudnia

Agata: Hej, Wiki. Nie możesz ciągle płakać. Zaraz mamy dyżur. 
Wiki: Ja nie płaczę 
Agata: Widzę. Wiki, powiedz mu o tym wszystkim
Wiki: o czym?
Agata: O tym, że to jest jego dziecko
Wiki: Nie ma nowy
Agata: O tym co do niego czujesz
Wiki: A co do niego czuję?
Agata: Kochasz go
Wiki: Żartujesz? Nienawidzę go
Agata: Mhm jasne. Szykuj się do pracy.
Wiki: Nigdzie nie idę 
Agata: Tretter załatwił ci powrót, a ty nie idziesz?
Wiki: Nie chcę się z nim widzieć 
Agata: Nie dyskutuj ze mną. Idziesz do szpitala.
Wiki: Nie idę
Agata: Idziesz

Czułam się okropnie. Agata miała rację. Kochałam go. Oszukiwałam tylko siebie, ale on mnie nienawidził i tylko to było ważne. Mimo tego, że nie chciałam, musiałam iść do tego szpitala. Postanowiłam w miarę możliwości unikać Adama i prawie mi się to udało, jednak w końcu nadszedł czas, w którym musieliśmy pogadać.

Adam: Hej
Wiki: Hej
Adam: Zaczekaj, sorry
Wiki: Za co ty przepraszasz? Powiedziałeś to, co chciałeś powiedzieć. Wpadnę po resztę swoich rzeczy. 

Nie wiedziałam co mam ze sobą zrobić. Nie miałam komu się wygadać. Agata po dyżurze poszła na jakąś imprezę  z  Szymonem, a ja zostałam jeszcze w Szpitalu. Usiadłam przy ścianie w lekarskim. O tej porze i tak tam nikogo nie było. Nawet nie zauważyłam , kiedy po mojej twarzy zaczęły spływać łzy. Poczułam dłoń na moim ramieniu, ale nie patrzyłam czyją.

Tomasz: Coś się stało?

Zaprzeczyłam ruchem głowy. 

Tomasz: Przecież widzę. Chodź ze mną. Chodź

Objął mnie ramieniem i zaprowadził do swego auta, potem znaleźliśmy się w jego domu. Ja nadal płakałam, po prostu  nie mogłam powstrzymać łez. Usiadłam na kanapie w salonie, zaraz podszedł Tomek i mnie przytulił

Tomasz: Wiki, posłuchaj. Wiem, że jesteś w ciąży i to nie jest moje dziecko, ale wiem też, że nadal cię kocham i pokocham to maleństwo tak jak swoje 

Zaczęłam płakać mocniej.  To co powiedział mój były narzeczony bardzo mnie wzruszyło. 

Wiki: Adam mnie wyrzucił  
Tomasz: Jak to? 
Wiki: Jak się dowiedział

Nie wiem dlaczego mu powiedziałam, może po prostu tego potrzebowałam. Powoli się uspokajałam.

Tomasz: To jego dziecko? 

Znowu zaczęłam płakać. W sumie to połowę tego dnia ciągle płakałam. Nadal siedziałam przytulona do Tomka. Nagle na moich wargach złożył krótki pocałunek. Po chwili ja zrobiłam to samo na jego. Oderwałam się

Wiki: Przepraszam nie mogę 
Tomasz: Jasne rozumiem

13 Grudnia

Zostałam na noc u Tomka. Rano na szafce  miałam przygotowane  śniadanie i kartkę z napisem "Skarbie, musiałem iść do pracy. Najedz się za dwoje :) Widzimy się w LG " Usmiechnęłam się. Ale zaraz : Skarbie? No cóż... Ogarnęłam się trochę i wybrałam do szpitala. Zaraz na wejściu zatrzymał mnie ordynator 

Majewski: Dzień dobry pani Wiktorio
Wiki: Dzień dobry 
Majewski: Pani Wiktorio, Nie sądzi pani, że to nie jest dobry moment na dziecko. To zawodowe samobójstwo. Dziecko w tym okresie. I co zamiast się uczyć i...

Zirytował mnie

Wiki: To nie było planowane dziecko
Majewski: No pani Wiktorio należy się zabezpieczać
Wiki: Jakim prawem pan mnie tak ocenia?! To była wpadka, okey?!!

Powiedziałam to ciut za głośno, bo część pacjentów się na nas spojrzało. W ogóle nie wiedziałam po co to powiedziałam. Po prostu wybuchnęłam

Majewski: No to trzeba było tak od razu. Skoro to jest wpadka, to nie myślała pani o pozbyciu się problemu. Mam znajomego ginekologa. Wie pani nikt by nie wiedział, a pani nadal by realizowała swoje marzenie o byciu chirurgiem. Prędzej czy później będziesz musiała to przerwać
Wiki: Dość! Dlaczego Ojcu dziecka doktor tego nie powie, albo nie wyrzuci ze stażu? 
Majewski: Słucham?
Wiki: Nie ważne. Muszę iść.
Majewski: Niech pani przemysli moją propozycję! 

Byłam w  szoku. Jakon mógł mi coś takiego proponować. Przebrałam się i kierowałam się do sali, w której miałam podłączyć kroplówkę, ale zatrzymałam się , kiedy usłyszałam rozmowę pacjentki z Adamem

***

Adam: Dzień dobry. Przyszedłem podłączyć pani kroplówkę
Pacjentka: Dobrze, Chłopcze. A powiedz mi, kiedy wy mnie stąd wypuścicie?
Adam: O tego to trzeba lekarza pytać.
Pacjentka: Nie muszę. Wiem kiedy wyjdę.
Adam: Tak? 
Pacjentka: Tak. A u pana to widzę w przyszłości wielkie szczęście. W pana życiu pojawi się śliczna Weronika

***
Pacjentka: Nie muszę. Wiem kiedy wyjdę.
Adam: Tak? 
Pacjentka: Tak. A u pana to widzę w przyszłości wielkie szczęście. W pana życiu pojawi się śliczna Weronika

Weronika? Właśnie tak zawsze marzyłam nazwać swoją córkę, ale skąd ta kobieta o tym wie? 

Adam: Szczęście? Jedyna kobieta którą kocham jest w ciąży z innym facetem 
Pacjentka: A skąd wiesz...

Nie, nie, nie on nie mógł się teraz dowiedzieć. Weszłam do sali.

Wiki: Dość 
Adam: Ale o co Ci chodzi? 
Wiki: Ty, przestań tak mówić, bo wyrzuciłeś mnie z mieszkania o ile pamiętam. A pani niech nie wtrąca się w moje życie. Jeszcze raz pani będzie z nim o mnie rozmawiać to zadzwonię na policję, jasne? 

Wyszłam

***
Pacjentka: To ta kobieta
Adam: Tak... A może pani dokończy?
Pacjentka: Co dokończę? 
Adam: No to co pani mówiła
Pacjentka: O nie nie kochanieńki ja nie chcę mieć kłopotów z policją
Adam: Nie dowie się

Wiki: Dowie. Ale pan też niedługo się wszystkiego dowie